مدیر مجله «آنگاه» با بیان اینکه بعد از انتشار ۲۰ شماره از مجله آنگاه، فصل نخست این نشریه به پایان رسیده است، گفت: اینکه آنگاه به این شکل ادامه خواهد داشت یا نه را باید به زمان بسپاریم، باید برای ادامه مسیر فکر کرد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی رویداد، نشست رونمایی از بیستمین شماره «فصلنامه فرهنگی و هنری آنگاه» جمعه یکم آبان در مجموعه فرهنگی رست برگزار شد.
فرهاد حسن‌زاده؛ نویسنده کودک‌ونوجوان، بهزاد حاتم؛ نقاش و گرافیست، ساعد مشکی؛ طراح گرافیک، مدیر هنری و ناشر، لیلی گلستان؛ نویسنده و هنرمند، محمد بنی‌اسدی؛ نقاش، تصویرگر کتاب و مجسمه‌ساز، سیدعلی کاشفی‌خوانساری؛ نویسنده کودک‌ونوجوان، هادی حیدری؛ کارتونیست، سوشیانس شجاعی‌فرد؛ سردبیر مجله «تنور»، حامد بیدی؛ مدیرعامل پلتفرم «کارزار»، تکتم میرباقری؛ تصویرساز و اسطوره‌شناس، پژمان موسوی؛ سردبیر ماهنامه «تجربه»، شرمین نادری؛ موج کتاب و کتابخوانی، آرش تنهایی؛ مدیر و موسس مجله «آنگاه» و زهرا عباسعلی؛ معاون سردبیر مجله «آنگاه» در این مراسم حضور داشتند.
آرش تنهایی؛ مدیر و موسس مجله «آنگاه» با بیان اینکه ممکن است شکل مجله به فرم گالینگور که فضای زیادی را در کتابخانه‌ها اشغال کند، ادامه پیدا نکند، توضیح داد: باید برای این موضوع فکری کنیم، این ۲۰ شماره در این‌جا به پایان می‌رسد و فصل اول «آنگاه» رقم می‌خورد. برای اینکه فصل دوم تکراری نباشد، باید برای ادامه مسیر فکری کرد. اگر یک پیشگو به من می‌گفت که به مدت ۱۰ سال در یک مجموعه کار می‌کنم، می‌گفتم که اشتباه می‌کند و امکان ندارد که من این مدت در یک‌جا باقی بمانم.
او با ابراز امیدواری از ادامه راه مجله «آنگاه» توسط جوانان، افزود: امیدوارم جوانان دیگر «آنگاه» را ادامه و به من اجازه تجربه‌های دیگر را بدهند، نمی‌خواهم دچار تکرار شوم. باید کاری کنیم که «آنگاه» تکراری نشود. شاید جاهایی در اوج خداحافظی کردن کاری زیبا باشد، فکر می‌کنم کارگر مادام‌العمر فرهنگ هستم، اما اینکه «آنگاه» به این شکل ادامه خواهد داشت یا نه را باید به زمان بسپاریم.
«آنگاه» می‌تواند نهاد بودن خود را حفظ کند
هادی حیدری؛ کارتونیست با اشاره به اینکه مجله «آنگاه» برای ۱۰ سال به شکل مستمر منتشر شده است، ادامه داد: می‌خواستم «آنگاه» را از زاویه نهاد بودنش بررسی کنیم. نمی‌خواهم جمله «جامعه کوتاه مدت بودن ایران» را تکرار کنم که شاید به کلیشه تبدیل شده است. می‌خواهم بگویم چرا در کشورهای توسعه یافته می‌بینیم که مجلاتی مانند «تایم» که بیش از ۱۰۰ سال است منتشر می‌شود و افراد پایه‌گذار آن در قید حیات نیستند، توسط نسل‌های بعد ادامه دارد.
این هنرمند با تاکید بر اینکه یکی از خصوصیت‌های نهاد فعالیت مستمر آن است، گفت: وقتی نهادی را می‌سازیم فارغ از اینکه در آن حضور داشته باشیم یا نه، مسیر نهاد ادامه پیدا می‌کند. اگر نگاه نهادی به «آنگاه» داشته باشید، این نهاد می‌تواند توسط بنیانگذارانش از دور هدایت شود، آنها می‌توانند در جزئیات حضور نداشته باشند، کارهای اجرایی را افراد تازه نفس انجام بدهند.
به گفته او «آنگاه» تکراری نمی‌شود زیرا آنقدر سوژه وجود دارد که می‌توان از زاویه دید آنگاه در زمانه خودش به آن نگاه کرد. آنگاه می‌تواند نهاد بودن خود را حفظ کند و در فرم آن تغییراتی به وجود بیاید.
شروع نویسندگی من با کیهان بچهها بود
فرهاد حسن‌زاده نویسنده کودک و نوجوان با اشاره به اینکه در «کیهان بچهها» می‌نوشت، گفت: اولین‌ها برای من همواره شگفتی‌آفرین بوده است، اولین باری که غذایی را خوردم، با انسانی آشنا شدم. درباره مواجه من با کیهان بچهها از دو وجه می‌توان صحبت کرد، یکی من به عنوان خواننده کیهان بچهها و دیگری به عنوان زمانی که برای این نشریه می‌نوشتم.
این نویسنده با بیان اینکه در آبادان متولد شده است، ادامه داد: خواهر بزرگ من همیشه مجله «زن روز» می‌خواند، یک بار به من پول داد تا زن روز بخرم آن روز آن مجله در دکه روزنامه‌فروشی نبود و جای زن روز کیهان بچهها خریدم، خواهرم با من دعوا کرد اما من جذب قصه‌ها و کمیک استریپ‌های این مجله شدم و شاید در ناخودآگاه من این شکل گرفت که شاید روزی قصه من در این مجله منتشر شود.
او با تاکید بر اینکه اولین داستان و شعرش در کیهان بچهها چاپ شده است، افزود: کیهان بچهها برای من اولین پله‌ها بود در کیهان بچهها جلساتی داستان داشتیم، قصه می‌خواندیم و قصه‌ها نقد و بررسی می‌شد و این روند به من کمک می‌کرد. به من حدود ۶ تا هفت صفحه دادند می‌توانستم در آن بخشی به نام «روزنامه سقفی» داشته باشم و طنز بنویسم. شروع نویسندگی من با کیهان بچهها بود.
آرزو داشتم اسم من در مجله کیهان بچهها منتشر شود
لیلی گلستان نویسنده و هنرمند با تاکید بر اینکه در این روزها با وجود اتفاق‌های خیلی بد، زندگی بسیار جذاب است، گفت: ما به فعالیت‌های فرهنگی خود ادامه می‌دهیم، زیاد هم نباید نگران فردا باشیم. فکر می‌کنم کلاس پنجم یا ششم بودم و کیهان بچهها منتشر شد، همواره منتظر شماره جدید می‌ماندم، همیشه می‌خواستم بنویسم و برای کیهان بچهها بفرستم و آرزو داشتم اسم من در مجله کیهان بچهها منتشر شود.
این هنرمند با اشاره به اینکه کیهان بچهها صفحه کتاب و گاهی جدول هم داشت، ادامه داد: «آنگاه» این مجله را احیا کرد و نشان داد که چنین چیزهایی هم داشتیم. اینکه موضوع کیهان بچهها برای این شماره انتخاب شده مرا خوشحال کرد، زیرا خاطرات خوبی با این مجله دارم.
«آنگاه» از زاویه جدید به مسائل می‌پردازد
زهرا عباسعلی معاون سردبیر مجله «آنگاه» با اشاره به اینکه از شماره نهم در مجله آنگاه فعال بوده است، گفت: فکر می‌کنم رسیدن یک مجله به شماره بیستم فرصتی را فراهم می‌کند تا از خود بپرسیم که در این مسیر چه چیزهایی را ساختیم؟ شیوه نگاه کردن مجله به موضوع‌ها مساله‌ای است که می‌توان به آنها پرداخت. موضوع‌های آنگاه معمولا یک ویژگی مشترک دارند نکاتی آشنا هستند که می‌توان از زاویه جدید به آنها پرداخت، یک کافه، یک اتومبیل،یک گالری اینها همه چیزهایی هستند که روزمرگی ما را شکل می‌دهند و فکر می‌کنیم معنای آنها را می‌دانیم.
عباسعلی با اشاره به اینکه هر کدام از پدیده‌هایی که مجله آنگاه به آنها پرداخته است، زاویه‌ای مشترک دارند، ادامه داد: در هر شماره وقتی موضوع انتخاب می‌شود نوع نگاه به آن و شیوه مواجهه با آن متفاوت است، به شکلی که سوژه از جایگاه معمول فاصله و در برابر نگاه ما قرار می‌گیرد. تعریفی که از آنها در ذهن داشتیم نیازمند دیدن و ارتبط با آن می‌شود. ما تلاش می‌کنیم از معنایی که به مرور برای چیزها تثبیت شده فاصله بگیریم و امکان پیدا کردن وجوهی دیگر از آنها را پیدا کنیم.
او افزود: مجله در این معنا فقط محلی از انتشار مقاله و گفت‌وگو نیست، فرصتی است برای کنار هم قرار گرفتن صداها و نگاه‌های متفاوت، برای اینکه یک موضوع فقط از یک زاویه دیده نشود و در نخستین تعریفی که از آن داریم متوقف نماند شاید به همین دلیل است که در شماره بیستم به سراغ کیهان بچهها رفتیم.
به گفته عباسعلی اهمیت نشریه کیهان بچهها فراتر از مجموعه‌ای از خاطرات شخصی است و یکی از پرسشه‌ای این شماره هم همین است. بازگشت به گذشته اگر به یادآوری روزهای خوب و از دست رفته محدود بماند، امکان‌های خوبی را می‌گیرد. بازخوانی فرهنگی صرفا مرور تاریخی نیست، قرار است با فاصله گرفتن از گذشته امکان دوباره دیدن آن پیدا و درباره معنای آن پرسش شود.
«کیهان بچهها» از اوایل اسفند ۱۴۰۴ فقط به شکل دیجیتال منتشر می‌شود
علی کاشفی‌خوانساری نویسنده کودک و نوجوان درباره اهمیت پرداختن به ادبیات کودک و نوجوان بیان کرد: اگر برای ادبیات کودک و نوجوان در ایران تاریخ چند هزار ساله قائل باشیم یا اگر ادبیات کودک را پدیده‌ای نو بدانیم، در هر صورت ادبیات کودک مساله‌ای مهم است. نخستین کتاب‌های کودک چاپی ما در اواخر دوره محمدشاه قاجار از آثار فولکلوریک پدید آمد و بعد در دوره ناصرالدین شاه با خلق آثار ترجمه برای کودکان و نخستین کارهای تالیفی در اواخر همان دوره در ایران و خارج و از آن نام‌های بزرگ و ماندگار که عموم مردم و متخصصان خاطره جمعی و عمومی با آنها گره خورده باشد، اندک هستند.
نویسنده کودک و نوجوان با اشاره به اینکه در این حوزه اسم‌های بزرگ و محبوب وجود داشته و دارد، ادامه داد: در مطبوعات برترین و پرجلوه‌ترین نام «کیهان بچهها» است، نشریه ای که در دی ۱۳۳۵ متولد شد و امروز به ۷۰ سالگی خود می‌رسد.
او با بیان اینکه در مجله «آنگاه» از منظرهای مختلف به کیهان بچهها نگاه شده است، افزود: من سعی کردم با یک رویکرد دانشنامه‌نگاری مانند مدخل علمی در دایره‌المعارف‌ها «کیهان بچهها» را تعریف کنم. کیهان بچهها در سال‌های مختلف افت کرده به خصوص بعد از فوت مرحوم امیرحسین فردی. افت دیگر بعد از سال ۱۴۰۱ بود و از آن زمان کیهان بچهها مانند باقی مجله‌های موسسه کیهان شد. اتفاق تلخ جدید این است که از «کیهان بچهها» اوایل اسفند ۱۴۰۴ فقط به شکل دیجیتال منتشر می‌شود.
امروز جامعه ایران در قدرتمندترین نسخه خودش است
حامد بیدی مدیرعامل پلتفرم کارزار، ادامه فعالیت‌های فرهنگی در شرایط امروز را مانند معجزه اجتماعی ایران دانست و گفت: باید دارایی‌های خود را حفظ کنیم، «آنگاه» یکی از اینها است که در ۱۰ سال گذشته اقدامات متعددی انجام داده است. در زمانه‌ای که جامعه‌شناس‌ها از افول سرمایه‌های اجتماعی صحبت می‌کنند، یکسری اقدامات استمرار دارند و بیشتر از هر زمانی باید دور هم جمع شویم و به یاد بیاوریم که چیزهایی برای از دست دادن داریم و باد از آنها مراقبت کنیم.
او با تاکید بر اینکه امروز جامعه ایران در قدرتمندترین نسخه خودش است، ادامه داد: ایران سرمایه‌دارترین جامعه‌ای است که در تاریخ می‌توان از آن یاد کرد. اگر امروز در کشاکش و تحت فشار هستیم، باید به یکدیگر کمک کنیم تا قدرتمان را با یکدیگر زیاد کنیم.
بیدی با تاکید بر جامعه‌ای که حول مجله آنگاه ساخته شده است، افزود: این مجله افرادی را گرد هم جمع کرده است و افراد فکر می‌کنند که می‌توانند در آن بنویسند و همچنین نشریه‌ای است که موضوعش پاسداشت نهادها و دارایی‌ها است.
تکتم میرباقری تصویرساز درباره اقدامات مجله «آنگاه» گفت: به نظر من یکی از مسائل مهمی که نهادهایی مانند آنگاه به آن اشاره دارند، این است که جوانان این مجله را دوست دارند و آن را آرشیو می‌کنند. امروز این نشریه جوانان را آماده می‌کند تا آنها روزی فرهنگ را به دست بگیرند و راه را ادامه بدهند.
۲۴۲۲۴۴
کد مطلب 2292517
-
فصل اول مجله «آنگاه» به پایان رسید/ ضرورت جلوگیری از تکراری شدن
-
فروش ۶۳ میلیاردی سینما در سی‌ویکمین هفته سال
-
فرجام دو رمان مجید برزگر؛ یکی توقیف، دیگری ندادن مجوز چاپ
-
مستندی که به ۵۵ زبان زیرنویس آماده نمایش است/ اکران «خون طلایی آمنه»؛ از دانشگاه یورک کانادا تا کافه تاریخ تهران
-
روایتی از زندگی ژاله رجایی/ نمایش و تحلیل مستند «هنوز» در خانه هنرمندان