آرین سلیمی، مرد میدان‌های بزرگ؛ ستاره‌ای که با کتک زدن طلا گرفت!

پسر طلایی پاریس، در ناگویا هم طلا گرفت، این بار نه با یک مبارزه نفسگیر، بلکه با یک نمایش یک‌طرفه و بی‌حرف‌وحدیث.

خبرآنلاین: آرین سلیمی انگار برای همین روزها ساخته شده. برای میدان‌های بزرگ، برای رقابت‌هایی که فشار روی شانه‌های قهرمان بیشتر از همیشه است و برای لحظه‌هایی که یک اشتباه می‌تواند تمام رویاها را بر باد دهد. او بعد از آن طلای ۲۴ عیار و نوبرانه در المپیک پاریس، حالا در بازی‌های آسیایی ناگویا هم نشان داد که در بزنگاه‌های بزرگ، چهره واقعی‌اش را به نمایش می‌گذارد.

طلای پاریس برای سلیمی اتفاقی نبود. او در المپیک، تنها طلای تکواندو ایران را به دست آورد و حالا کمتر از دو سال بعد، در یکی دیگر از مهم‌ترین میدان‌های ورزش قاره، دوباره روی سکوی نخست ایستاده. این بار با یک تفاوت مهم: طلای تنها نماینده ایران در بخش مردان تکواندو.

آرین در ناگویا نه‌تنها قهرمان شد، بلکه در طول مسابقات نشان داد چرا باید او را یکی از چهره‌های قابل اتکای ورزش ایران در میدان‌های بزرگ دانست. اما اوج نمایش سلیمی جایی بود که به فینال رسید. جایی که حریف ازبکستانی، مالونوف، قرار بود آخرین مانع طلای او باشد. اما آنچه در فینال اتفاق افتاد، بیشتر از یک مبارزه معمولی بود. یک نمایش تمام‌عیار از قدرت و برتری سلیمی.

مالونوف در شروع مبارزه تلاش کرد با اجرای فنون مختلف و حملات متوالی، نبض مسابقه را در اختیار بگیرد، اما خیلی زود مشخص شد که قرار نیست مقابل آرین حرفی برای گفتن داشته باشد. سلیمی عملاً هرچه خواست انجام داد و با اختلافی خیره‌کننده، راند نخست را به پایان رساند، ۴۶ بر ۴!

همین عدد به‌تنهایی گویای همه چیز است. اختلافی که در یک فینال بازی‌های آسیایی، آن هم مقابل رقیبی از یکی از قدرت‌های سنتی تکواندو، نشان می‌دهد سلیمی تا چه اندازه بر مسابقه مسلط بوده است. اما آرین به همین هم قانع نشد. در راند دوم نیز فشار را ادامه داد و اجازه نداد مالونوف فرصتی برای بازگشت پیدا کند. نتیجه این راند هم دوباره به سود نماینده ایران رقم خورد، ۲۰ بر ۸.

در واقع، فینال ناگویا برای آرین سلیمی بیشتر شبیه یک جشنواره امتیاز بود تا یک مبارزه پایاپای. او تا جایی که حریف مقابلش قرار گرفت، به او اجازه نفس کشیدن نداد و با اختلافی چشمگیر هر دو راند را از آن خود کرد.

اگر بخواهیم با زبان ساده از این نمایش یاد کنیم، باید گفت: آرین تا حریف خورد، او را کتک زد!

اما پشت این نمایش پرقدرت، یک پیام مهم‌تر هم وجود دارد. آرین سلیمی دیگر صرفاً یک قهرمان المپیک نیست که در پاریس یک شب تاریخی را رقم زده باشد. او حالا در دومین میدان بزرگ پس از المپیک نیز طلایی شده و نشان داده موفقیتش در پاریس قرار نیست یک اتفاق مقطعی باشد. از پاریس تا ناگویا، دو میدان بزرگ، دو طلای ارزشمند و دو نمایش مقتدرانه.

تکواندو ایران شاید در بخش مردان طلای دیگری در ناگویا نداشته باشد، اما آرین سلیمی به‌تنهایی کاری کرد که پرچم ایران یک بار دیگر بالای سکوی نخست تکواندو قرار بگیرد. پسر طلایی پاریس، در ناگویا هم طلا گرفت، این بار نه با یک مبارزه نفسگیر، بلکه با یک نمایش یک‌طرفه و بی‌حرف‌وحدیث. آرین سلیمی ثابت کرد که بعضی قهرمان‌ها برای مسابقات معمولی ساخته نشده‌اند، مرد میدان‌های بزرگ‌اند.

253 258

کد مطلب 2283074