چرا رهبر شهید هنگام شنیدن تلاوت برخی قاریان، صدا را می‌بستند؟

چرا رهبر شهید هنگام شنیدن تلاوت برخی قاریان، صدا را می‌بستند؟

  • 26 آبان 1405 – 08:41
  • اخبار فرهنگی
  • اخبار دین ، قرآن
چرا رهبر شهید هنگام شنیدن تلاوت برخی قاریان، صدا را می‌بستند؟

رهبر شهید انقلاب فرموده بودند هنگام شنیدن صدای بعضی تلاوت‌ها، برایشان شبهه ایجاد می‌شود و صدا را می‌بندند.

فرهنگی

مهدی دغاغله استاد و داور مسابقات قرآن کریم، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با اشاره به تأکید مکرر رهبر شهید انقلاب درباره پرهیز از ورود غنا به تلاوت‌های قرآن، گفت: قاریان باید مراقب باشند تلاوت‌هایشان به مرز غنا نرسد؛ چون رعایت دقیق ضوابط تجویدی و صوتی، از جمله زمان‌بندی حرکات و پرهیز از تحریرهای نامناسب، معیار تشخیص تلاوت قرآن از آواز و دیگر قالب‌های صوتی است.

دغاغله با اشاره به حساسیت رهبر شهید انقلاب نسبت به ورود غنا به تلاوت قرآن اظهار کرد: رهبر شهیدمان، علاوه بر برخورداری از جایگاه تخصصی و هوش تنغیمی بسیار قوی، مجتهد و مرجع تقلید بودند و از این رو نگاه شرعی نیز به این مسئله داشتند. ایشان حتی از برخی قاریان مصری نام برده و فرموده بودند که هنگام شنیدن صدای بعضی از آن‌ها، برایشان شبهه ایجاد می‌شود و صدا را می‌بندند.

وی افزود: این مسئله نشان می‌دهد رهبر شهید انقلاب تا چه اندازه به این موضوع اهمیت می‌دادند؛ ایشان تلاوت‌ها را با دقت گوش می‌کردند، تفاوت‌ها را تشخیص می‌دادند و نسبت به مرزهای حلال و حرام در این زمینه حساس بودند. با توجه به اینکه توفیق حضور در تمامی دیدارهای قاریان قرآن را داشتم و سخنان ایشان را از نزدیک شنیدم، می‌توانم بگویم یکی از دغدغه‌های جدی رهبر شهید، مراقبت قاریان از ورود به مرز غنا بود.

این استاد قرآن با تأکید بر تفاوت میان تغنی و غنا تصریح کرد: تغنی در قرآن و روایات نیز مورد تأکید قرار گرفته است؛ چنان‌که در حدیث آمده است: «لَیْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ یَتَغَنَّ بِالْقُرْآنِ». با این حال باید مرز میان تغنی و غنا مشخص باشد؛ زیرا غنا وارد حوزه آواز می‌شود و تلاوت قرآن نباید از چارچوب‌های خود خارج شود.

می‌توان برای جذب نسل جوان پای موسیقی را به تلاوت قرآن باز کرد؟

وی با اشاره به دو معیار اصلی برای تشخیص تلاوت صحیح از غنا بیان کرد: نخستین معیار، «رعایت زمان‌بندی و ریتم در تلاوت» است که به مباحث تجویدی بازمی‌گردد. حرکات کوتاه شامل فتحه، کسره و ضمه باید زمان مشخص و یکسانی داشته باشند و نباید در کشش آنها زیاده‌روی یا کوتاهی شود. حروف مدی و حرکات کشیده نیز باید متناسب با ضوابط تجوید اجرا شوند و زمان آنها در سراسر تلاوت رعایت شود.

دغاغله برای تبیین این موضوع به نمونه‌ای از قرائت عبارت «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ» اشاره کرد و گفت: اگر کلمات و حرکات را به شکلی غیرمتعارف بکشیم، ممکن است آنچه اجرا می‌شود، تلاوت قرآن نباشد و در قالب دعا، غنا، تواشیح، ابتهال یا اذان قرار بگیرد. در این قالب‌ها محدودیت‌های مربوط به کشش حرکات به شکل تلاوت قرآن وجود ندارد؛ اما زمانی که قاری به زمان‌بندی دقیق و یکسان حرکات پایبند باشد، در چارچوب تلاوت قرآن حرکت می‌کند.

وی دومین معیار را رعایت «ضوابط صوتی» دانست و افزود: در حوزه صوت نیز باید به تحریرها و کیفیت اجرای صدا توجه شود. برخی تحریرهایی که در قالب‌های دیگر صوتی به کار می‌روند، برای تلاوت قرآن مناسب نیستند. بنابراین اگر قاری هم در بخش تجوید و زمان‌بندی حرکات و هم در بخش صوت به ضوابط پایبند باشد، می‌تواند با نغمه‌ها و الحان مختلف تلاوت کند، بدون آنکه از چارچوب تلاوت قرآن خارج شود. زمانی می‌توان از ورود به غنا سخن گفت که این دو معیار رعایت نشوند.

انتهای پیام/