طرفداران ترامپ هنوز هم معتقدند که رفتار غیرقابلپیشبینی او یک ابزار مؤثر برای مذاکره است؛ چیزی که در علم سیاست به نظریه مرد دیوانه معروف است. این نظریه میگوید، اگر رهبر کشوری طوری رفتار کند که انگار هر لحظه ممکن است هر کاری را انجام دهد، طرف مقابل برای جلوگیری از فاجعه، قطعا امتیاز خواهد داد.
نمونه مشهور این روش به ریچارد نیکسون برمیگردد. او در جریان جنگ ویتنام تلاش کرد تا شوروی و ویتنام شمالی را متقاعد کند که ارتش آمریکا ممکن است بهطور جدی به استفاده از سلاح هستهای فکر کند. نیکسون حتی عملیاتی محرمانه ترتیب داد که طی آن بمبافکنهای هستهای آمریکا در نزدیکی حریم هوایی شوروی پرواز میکردند تا این تصویر را القا کنند که رئیسجمهور آمریکا غیرقابلکنترل است؛ اما آن عملیات هم بدون نتیجه متوقف شد.
شوروی هم گاهی از همین روش استفاده میکرد. ماجرای معروف کوبیدن کفش نیکیتا خروشچف روی میز سازمان ملل در سال ۱۹۶۰، تصویری از یک رهبر غیرقابلپیشبینی و خطرناک ارائه داد.
کسی دیگر غافلگیر نمی شود
به گفته جاشوا شوارتز، استاد دانشگاه کارنگی ملون، مشکل دونالد ترامپ این است که رفتارهایش دیگر «غافلگیرکننده» نیست. دولتها حالا الگوی رفتاری رئیسجمهور آمریکا را یاد گرفتهاند: «تهدید شدید، تشدید تنش، بعد عقبنشینی تحت فشار اقتصادی یا سیاسی.» شوارتز میگوید این روند باعث شده تا روش ترامپ بهجای ایجاد ترس، قابلپیشبینی شود.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.