- خبرفوری
- اجتماعی
- سلامت
ورزش و ایبوپروفن؛ دو راهکار ساده برای مقابله با «مه مغزی» ناشی از شیمی درمانی
ورزش و داروهای ضدالتهابی در بیماریهای دیگر با بهبود عملکرد مغز مرتبط بودهاند؛ اما نقش آنها در طول درمان سرطان هنوز بهخوبی شناخته نشده است. از آنجا که هر دو روش از راههای مختلف، التهاب بدن را کاهش میدهند، ترکیب آنها میتواند تأثیر بیشتری بر سلامت مغز داشته باشد.
کپی شد کدخبر: 3214347 ت ت 
یک کارآزمایی بالینی نشان میدهد ورزش و احتمالاً ایبوپروفن با دوز پایین میتوانند به کاهش مشکلات شناختی ناشی از شیمیدرمانی کمک کنند.
وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است: این عوارض که تا ۸۰ درصد بیماران را تحت تأثیر قرار میدهد، شامل اختلال در تمرکز، فراموشی و دشواری در انجام کارهای روزمره است.
تغییرات شناختی یکی از عوارض شایع شیمیدرمانی است که تا ۸۰ درصد بیماران را درگیر میکند. این وضعیت که اغلب مِه مغزی نامیده میشود، شامل علائمی مانند مشکل در تمرکز، فراموشی و دشواری در انجام کارهای روزمره است.
یک کارآزمایی بالینی فاز دو (نوعی مطالعه برای بررسی ایمنی و اثربخشی درمان) نشان میدهد که ورزش و ایبوپروفن با دوز پایین ممکن است به کاهش این علائم کمک کنند. نتایج این مطالعه در مجله کَنسِر/ CANCER منتشر شده است.
چرا ورزش و ایبوپروفن
ورزش و داروهای ضدالتهابی در بیماریهای دیگر با بهبود عملکرد مغز مرتبط بودهاند؛ اما نقش آنها در طول درمان سرطان هنوز بهخوبی شناخته نشده است. از آنجا که هر دو روش از راههای مختلف، التهاب بدن را کاهش میدهند، ترکیب آنها میتواند تأثیر بیشتری بر سلامت مغز داشته باشد.
روش مطالعه
پژوهشگران ۸۶ بیمار شیمیدرمانی را که مشکلات تمرکز و حافظه داشتند، به مدت ۶ هفته به چهار گروه تقسیم کردند:
گروه اول: برنامه ورزشی مناسب بیماران مبتلا به سرطان + ایبوپروفن با دوز پایین؛
گروه دوم: برنامه ورزشی مناسب بیماران مبتلا به سرطان + قرص بیاثر (دارونما)؛
گروه سوم: ایبوپروفن به تنهایی؛
گروه چهارم: قرص بیاثر به تنهایی.
برنامه ورزشی مناسب بیماران مبتلا به سرطان (EXCAP) شامل پیادهروی سبک و تمرینات مقاومتی است و بهتدریج شدت آن افزایش مییابد.
نتایج مهم
- پس از ۶ هفته، گروهی که فقط ورزش کردند و قرص بیاثر به آنها داده شد، در مقایسه با گروهی که هیچ درمانی دریافت نکرد، تمرکز بهتری داشتند.
- وضعیت بیمارانی که فقط ایبوپروفن مصرف کردند نیز بهتر از گروهی بود که قرص بیاثر میخوردند.
- گروه اول و دوم که ورزش میکردند، با یا بدون مصرف ایبوپروفن، بر اساس نظر اطرافیانشان، مشکلات شناختی کمتری داشتند.
اما نکته مهم: گروهی که فقط ایبوپروفن مصرف کردند در مقایسه با دیگران، پیشرفت کمتری در حافظه کوتاهمدت کلامی (به خاطرسپردن کلمات) نشان دادند؛ این موضوع نیاز به بررسی بیشتر دارد.
تفسیر نتایج
یافتهها نشان میدهد ورزش میتواند نقش مهمی در حفظ عملکرد مغز در طول شیمیدرمانی داشته باشد. ایبوپروفن نیز ممکن است مفید باشد، اما اثرات آن زیاد واضح نیست.
دکتر میشل جانلسینز (Michelle C. Janelsins)، نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید: این نتایج برای ما امیدوارکننده است. ورزش تأثیر بیشتری داشت و این یافته با توجه به فواید متعدد ورزش برای کسانی که سرطان را پشت سر گذاشتهاند، واقعاً چشمگیر است.
توصیه به بیماران
دکتر جانلسینز تأکید میکند که بیماران قبل از شروع هرگونه ورزش یا مصرف ایبوپروفن، حتماً با پزشک خود مشورت کنند تا از ایمنبودن آن برای شرایط خاصشان مطمئن شوند.
منبع: ایرنا 
ورزش شیمی درمانی ایبوپروفن مه مغزی کپی شد با دوستان خود به اشتراک بگذارید: