مرعشی: حفظ ایران مهم‌تر از غنی‌سازی و حفظ دستاوردهای هسته‌ای است/ تاب‌آوری مردم محدود است/ جمهوری اسلامی باید در مواقع لازم، امتیازهای تاکتیکی بدهد

مرعشی: حفظ ایران مهم‌تر از غنی‌سازی و حفظ دستاوردهای هسته‌ای است/ تاب‌آوری مردم محدود است/ جمهوری اسلامی باید در مواقع لازم، امتیازهای تاکتیکی بدهد

حسین مرعشی گفت: ایران به امنیت نیاز دارد و اقتصاد می‌خواهد. با تورمی که اکنون به سمت ارقام بسیار بالا حرکت می‌کند، نمی‌توان کشور را اداره کرد. مردم می‌خواهند بتوانند معیشت خود را تأمین کنند. نمی‌توان انتظار داشت که با افزایش روزافزون فشارهای اقتصادی، مردم همچنان به مقاومت ادامه دهند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، در بخشی از گفت‌وگوی خود در «کافه خبر» خبرگزاری خبرآنلاین، به بیان نکاتی درباره احتمال وقوع جنگ نظامی سوم، وضعیت اقتصادی کشور، ارزیابی از شرایط فعلی کشور و … پرداخت. در ادامه بخشی از این گفت‌وگو را می‌خوانید؛

* آقای مرعشی، در شرایطی قرار داریم که احتمال وقوع جنگ وجود دارد و وضعیت نه جنگ و نه صلح بر کشور حاکم است. شرایط فعلی کشور را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

پیش از هر چیز، می‌خواهم بر چند نکته تأکید کنم که در تمام مصاحبه‌هایم بر آن‌ها تأکید داشته‌ام. ما در جنگ ۱۲روزه و جنگ ۴۰روزه، با دو ارتش بزرگ جهان و منطقه، یعنی ارتش آمریکا و ارتش مجهز اسرائیل که یکی از بزرگ‌ترین ارتش‌های خاورمیانه است، مواجه شدیم. این دو ارتش جنگ را آغاز کردند؛ جنگی که از نظر حقوق بین‌الملل و قواعد روابط میان کشورها، به‌هیچ‌وجه توجیهی نداشت. بااین‌حال، ایران توانست به‌خوبی از عهده این جنگ نامتقارن برآید. ایران شکست نخورد و در برابر تلاش آن‌ها برای نابودی کشور، تسلیم نشد. با وجود تفاوت چشمگیر قدرت نظامی دو طرف، ایران توانست از میدان جنگ فاتح خارج شود.

نکته دوم این است که پیروزی‌ها فقط در میدان نظامی رقم نمی‌خورند. دیپلماسی نیز در تکمیل دستاوردهای میدان نقش‌آفرینی می‌کند. در این زمینه، نقش آقای پزشکیان، آقای قالیباف و فرماندهان عالی سپاه برجسته بود. در نتیجه این تلاش‌ها، به توافقی ۱۴ماده‌ای رسیدیم که ۱۳ ماده آن به نفع ایران بود. این دستاورد، موفقیتی قابل‌توجه برای کشور محسوب می‌شد. پرسش این است که چرا پس از آن شکوه، بار دیگر به نقطه‌ای بازگشتیم که هم ضربات دیگری متحمل شدیم و هم شرایط کشور دوباره به وضعیت جنگی نزدیک شد؟

اکنون شرایط، شرایط جنگی است؛ اما آتش مبادله نمی‌شود؛ یک آتش‌بس توافق نشده، برقرار است. به نظر می‌رسد میان دو کشور متخاصم و متحدان منطقه‌ای آن‌ها اختلاف‌نظرهایی به وجود آمده است. آمریکایی‌ها عمدتاً بر فشار اقتصادی متمرکز شده‌اند و با محاصره دریایی تلاش می‌کنند اقتصاد ایران را تحت تأثیر قرار دهند. آثار این سیاست متأسفانه در حال آشکارشدن است.

سیاست آمریکا این است که با فشار اقتصادی، ایران را به دادن امتیازهای گسترده در مسائل هسته‌ای وادار کند

* یک محاصره هوایی هم صورت گرفته است.

بله، محاصره هوایی نیز به‌صورت نسبی در جریان است و به نظر من، عامل تعیین‌کننده‌ای نیست. اما محاصره دریایی اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا صادرات نفت ایران و در نتیجه، منبع اصلی درآمد ارزی کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. جهش سنگین قیمت ارز در یک ماه اخیر نیز از جمله تحت تأثیر همین محاصره دریایی بوده است. علاوه بر این، محدودیت‌های ایجادشده به‌تدریج مشکلاتی برای صنایع و کارخانه‌ها به وجود می‌آورد.

سیاست اصلی آمریکایی‌ها در حال حاضر این است که بدون ورود به جنگی جدید و نهایی، از طریق فشار اقتصادی ایران را وادار کنند در مسائل هسته‌ای امتیازهای سنگینی به غرب بدهد. آن‌ها به دنبال هدفی هستند که از راه نظامی به آن دست نیافتند. حتی بمباران‌های سنگین تأسیسات هسته‌ای ایران نیز نتوانست ایران را از داشتن دانش هسته‌ای و غنی‌سازی منصرف کند. هرچند غنی‌سازی اکنون تعطیل است، ما اصل این موضوع را که نباید چنین دانشی داشته باشیم، نپذیرفته‌ایم.

بنابراین، سیاست مشخص آمریکا این است که با فشار اقتصادی، ایران را به دادن امتیازهای گسترده در مسائل هسته‌ای وادار کند. اینکه این سیاست درست است یا خیر و ما چگونه باید در برابر آن عمل کنیم، موضوعی است که در ادامه توضیح خواهم داد. در مقابل، اسرائیلی‌ها رویکردی ماجراجویانه‌تر دارند. آن‌ها متحدانی نیز در منطقه پیدا کرده‌اند؛ یکی دو کشور عربی که نمی‌خواهم نامشان را ببرم، اکنون با اسرائیل و لابی آن هماهنگ هستند. فشار این کشورها بر آقای ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، این است که نباید ایرانِ تضعیف‌شده را رها کرد تا بار دیگر خود را تقویت کند.

با تورمی که اکنون به سمت ارقام بسیار بالا حرکت می‌کند، نمی‌توان کشور را اداره کرد

* در راستای سفر اخیر آقای نتانیاهو منظورتان است؟

بله، سفر آقای نتانیاهو نیز می‌تواند در همین چارچوب قابل‌بررسی باشد. تحولات دیگری که در منطقه اتفاق افتاده، از جمله پیشروی‌هایی که حوثی‌ها داشته‌اند و فشاری که عربستان سعودی با آن مواجه است، در مجموع بر محاسبات منطقه‌ای تأثیر می‌گذارد. به نظر می‌رسد این کشورها نیز تمایلی ندارند که توافقی شکل بگیرد و ترجیح می‌دهند با وقوع جنگی دیگر، ضربات بیشتری به ایران وارد شود.

این تصویر کلی از آرایش منطقه‌ای است. اما نکته‌ای که از نظر من مسئولان جمهوری اسلامی باید به آن توجه جدی داشته باشند، این است که ما تحت هیچ شرایطی نباید ایران و نظام جمهوری اسلامی را در معرض خطر جدی قرار دهیم. باید روشن باشد که ایران، مهم‌تر از هر مسئله دیگری است؛ مهم‌تر از غنی‌سازی و مهم‌تر از حفظ دستاوردهای هسته‌ای. حفظ ایران و نظام جمهوری اسلامی باید در اولویت قرار داشته باشد.

ایران به امنیت نیاز دارد و اقتصاد می‌خواهد. با تورمی که اکنون به سمت ارقام بسیار بالا حرکت می‌کند، نمی‌توان کشور را اداره کرد. مردم می‌خواهند بتوانند معیشت خود را تأمین کنند. نمی‌توان انتظار داشت که با افزایش روزافزون فشارهای اقتصادی، مردم همچنان به مقاومت ادامه دهند. تاب‌آوری مردم محدود است و دولت نیز در شرایط مشخصی می‌تواند کشور را اداره کند. با این حجم روزافزون نقدینگی و تورم و با محدودیت‌های ارزی، نمی‌توان وضعیت کشور را برای مدت طولانی مدیریت کرد.

جمهوری اسلامی باید یاد بگیرد که در مواقع لازم، امتیازهای تاکتیکی بدهد. من همواره گفته‌ام که در تاریخ ایران، شاه عباس صفوی پادشاه موفق کشور بوده است و بخشی از دلایل موفقیت او را باید در همین توانایی برای اولویت‌بندی و مانورهای تاکتیکی جست‌وجو کرد. در زمان شاه عباس، ایران با سه تهدید نظامی جدی مواجه بود: عثمانی‌ها در غرب، ازبک‌ها در شرق و پرتغالی‌ها در جنوب. این قدرت‌ها به‌طور مداوم بخش‌هایی از ایران را اشغال می‌کردند یا امنیت کشور را تحت تأثیر قرار می‌دادند.

شاه عباس تصمیم نگرفت که هم‌زمان با هر سه قدرت درگیر شود. او اولویت‌بندی کرد و کار را از ضعیف‌ترین دشمن، یعنی ازبک‌ها، آغاز کرد. برای آنکه بتواند در شرق امکانات خود را متمرکز کند و ازبک‌ها را شکست دهد، ابتدا با عثمانی‌ها آتش‌بس کرد و حتی تا تبریز عقب‌نشینی کرد. تبریز حدود ۱۸ سال در کنترل عثمانی‌ها بود.

شاه عباس سپس به شرق رفت، مرزهای شرقی را مستحکم کرد و ازبک‌ها را سر جای خود نشاند. پس از آن به غرب بازگشت و عثمانی‌ها را از ایران بیرون کرد و شکست داد. مرزهای امروزی ایران و ترکیه و ایران و عراق نیز در دوره او تثبیت شدند. در مرحله سوم، پرتغالی‌ها را از جنوب ایران بیرون راند و بندر گمبرون نیز پس از این تحولات به بندرعباس تغییر نام داد.

۳۱۲۱۵

کد مطلب 2286220

  • مرعشی: حفظ ایران مهم‌تر از غنی‌سازی و حفظ دستاوردهای هسته‌ای است/ تاب‌آوری مردم محدود است/ جمهوری اسلامی باید در مواقع لازم، امتیازهای تاکتیکی بدهد

    مرعشی: حفظ ایران مهم‌تر از غنی‌سازی و حفظ دستاوردهای هسته‌ای است/ تاب‌آوری مردم محدود است/ جمهوری اسلامی باید در مواقع لازم، امتیازهای تاکتیکی بدهد

  • افشاگری نماینده مجلس از پشت پرده استیضاح عراقچی

    افشاگری نماینده مجلس از پشت پرده استیضاح عراقچی

  • اظهارات سخنگوی کمیسیون امنیت ملی درباره مذاکرات میان ایران و آمریکا/ باید هفت شرط ما محقق شود

    اظهارات سخنگوی کمیسیون امنیت ملی درباره مذاکرات میان ایران و آمریکا/ باید هفت شرط ما محقق شود

  • اقراریان: به زاکانی گفتم هواپیما را روی اتوپایلوت گذاشتید و سراغ انتخابات رفتید/ شهرداری را انتخاب کنید که نخواهد رئیس‌جمهور شود

    اقراریان: به زاکانی گفتم هواپیما را روی اتوپایلوت گذاشتید و سراغ انتخابات رفتید/ شهرداری را انتخاب کنید که نخواهد رئیس‌جمهور شود

  • اقراریان: به زاکانی گفتم هواپیما را روی اتوپایلوت گذاشتید و سراغ انتخابات رفتید/ شهرداری را انتخاب کنید که نخواهد رئیس‌جمهور شود

    اقراریان: به زاکانی گفتم هواپیما را روی اتوپایلوت گذاشتید و سراغ انتخابات رفتید/ شهرداری را انتخاب کنید که نخواهد رئیس‌جمهور شود

  • اظهارات سخنگوی کمیسیون امنیت ملی درباره مذاکرات میان ایران و آمریکا/ باید هفت شرط ما محقق شود

    اظهارات سخنگوی کمیسیون امنیت ملی درباره مذاکرات میان ایران و آمریکا/ باید هفت شرط ما محقق شود