روحانیِ پیونددهنده دین و آزادی

روحانیِ پیونددهنده دین و آزادی

آیت‌الله سید محمود علایی طالقانی (۱۲۸۹–۱۳۵۸)، با مبارزه چندده‌ساله علیه سلطنت پهلوی و پیوند میان تفسیر دینی، عدالتخواهی و آزادی، پیش و پس از انقلاب، به محبوبیت فراگیری دست یافته بود.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: آیت‌الله‌ سید محمود علایی طالقانی از معدود روحانیانی است که نام او با دو مفهوم درهم تنیده تاریخ معاصر ایران — یعنی «مبارزه با استبداد» و «بازخوانی اجتماعی از دین» — پیوند ناگسستنی یافته است.

او نه صرفاً یک منبری یا مفسر قرآن، بلکه چهرهای بود که ایمان دینی را با آزادیخواهی، عدالت اجتماعی، مشارکت سیاسی و گفت‌وگو با نیروهای متنوع اجتماعی به هم پیوند زد. اهمیت او تنها در طولانی بودن مبارزه با حکومت پهلوی نیست؛ ارزش او در آن است که توانست نوعی از روحانیت را نمایندگی کند که دین را از صورت انتزاعی و مناسکی خارج سازد و به کتاب هدایت فردی و اجتماعی بدل کند.

روحانیِ پیونددهنده دین و آزادی

آیت‌الله طالقانی در ۱۳ اسفند ۱۲۸۹ در روستای گِلیردِ طالقان در خانواده روحانی دیده به جهان گشود و در ۱۹ شهریور ۱۳۵۸، تنها ماههایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به مرگ ناگهانی درگذشت. هرچند فرصت اثرگذاری او بر شکل‌گیری نهادهای نوپا اندک بود، اما میراث فکری، اجتماعی و سیاسی او همچنان از مهمترین نمونه‌های پیوند دین و مدرنیته سیاسی در ایران سده بیستم به شمار میرود.

زندگی و شکلگیری فکری

تحصیلات حوزوی طالقانی در تهران و قم، او را با عمیقترین منابع سنت دینی آشنا ساخت؛ اما نقطه تمایز او در آن بود که روحانیت را صرفاً منصبی برای اداره مناسک ندانست. از آغاز، تفسیر قرآن، آموزش دینی، مسئولیت اجتماعی و نقد استبداد را در یک منظومه واحد دید. مهمترین پایگاه اجتماعی و فکری او مسجد هدایت تهران بود؛ مسجدی که بهویژه از دهه ۱۳۲۰ به بعد، از محل صرف نماز به محفل تفسیر قرآن، سخنرانی سیاسی، تربیت مذهبی نسل جدید و ارتباط میان روشنفکران دینی، دانشجویان، بازاریان و نیروهای سیاسی مخالف حکومت بدل شد. منابع تاریخی بر این نکته تأکید دارند که مسجد هدایت تا پایان عمر او مرکز اصلی فعالیت دینی و سیاسی طالقانی باقی ماند.

آثار او نیز نشان میدهد که دغدغه‌های فکری او به سیاست روز محدود نبود. «پرتوی از قرآن»، مجموعه تفسیری که بخشهایی از آن در زندان نوشته شد، میکوشید قرآن را به‌عنوان کتاب هدایت فردی و اجتماعی، عدالت، آزادی و مسئولیت انسان بخواند. اثر دیگر او، «اسلام و مالکیت»، با تحلیل اقتصاد، مالکیت، کار، منابع طبیعی و عدالت توزیعی، از تمرکز ثروت و تلقیِ مطلق از مالکیت خصوصی فاصله میگیرد. درسهای او درباره قرآن و نهج‌البلاغه، بهویژه برای نسل مذهبیِ تحصیلکرده دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، زمینه‌ای برای فهم اجتماعی و سیاسی از دین فراهم کرد.

روحانیِ پیونددهنده دین و آزادی

مسیر مبارزه با پهلوی

مبارزه سیاسی طالقانی یک دوره کوتاه انقلابی نبود؛ امتدادی چندده‌ساله داشت که از حدود سال ۱۳۱۸ در تهران آغاز شد و در چند مقطع مهم تاریخ معاصر ایران حضوری فعال یافت. در دهه ۱۳۲۰، فعالیت دینی و اجتماعی او مسجد هدایت را به کانون آموزش و گفتوگوهای سیاسی بدل کرد. در نهضت ملی نفت، از دکتر محمد مصدق و ملی‌شدن صنعت نفت پشتیبانی کرد، سخنرانی و تبلیغ نمود و کوشید از شکاف میان مصدق و آیت‌الله‌ کاشانی جلوگیری کند. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، با نیروهای مخالف حکومت همراه شد و در سازماندهی مقاومت سیاسی مشارکت جست؛ در ۱۳۳۶ در تأسیس نهضت مقاومت ملی نقش داشت و به‌ علت این فعالیتها زندانی شد.

در دهه ۱۳۴۰، با سیاستهای حکومت از جمله «انقلاب سفید» مخالفت کرد و با جریانهای ملی ـ مذهبی همکاری ورزید؛ او از مؤسسان نهضت آزادی ایران نیز شناخته می‌شود. دهه ۱۳۵۰ با بازداشتهای مکرر، زندان و تبعید بر او گذشت؛ آخرین بازداشت مهم او در ۱۳۵۴ بود و تا آبان ۱۳۵۷ در زندان ماند. طالقانی یکبار نیز به زابل تبعید شد. زندان برای او صرفاً محل تحمل مجازات نبود؛ گزارشها از ادامه جلسات تفسیر قرآن، گفتوگو و آموزش در میان زندانیان حکایت دارند. همین تجربه، او را در چشم بسیاری از مبارزان جوان و مذهبی به شخصیتی مقاوم، صمیمی و قابل اعتماد بدل کرد.

نقش در پیروزی انقلاب

نقش طالقانی در انقلاب ۱۳۵۷ را در سه سطح باید دید: مشروعیت‌بخشی دینی به اعتراض، سازماندهی اجتماعی در داخل کشور، و ایجاد پل میان گروههای متنوع مخالف سلطنت.

آزادی او از زندان در ۸ آبان ۱۳۵۷، در فضای اوجگیری انقلاب، به رویدادی سیاسی و نمادین بدل شد. استقبال گسترده مردم از او نشان داد که طالقانی برای بخش مهمی از جامعه، روحانی‌ای است شناخته‌شده، زندان دیده و قابل اعتماد. پس از آزادی، خانه او عملاً به محلی برای مراجعه مردم، فعالان و گروههای سیاسی بدل شد.

طالقانی در بسیج عمومی محرم ۱۳۵۷ نقشی مهم داشت. او در ۱۴ آذر ۱۳۵۷ مردم را به شرکت در راهپیماییهای تاسوعا و عاشورا فراخواند و خود نیز در این حرکتها حاضر شد. راهپیمایی‌های عظیم تاسوعا و عاشورا از نقاط عطف انقلاب بود، زیرا گستردگی مخالفت با حکومت پهلوی را به صورت علنی و جمعی نشان داد.

جایگاه او در داخل ایران نیز اهمیتی خاص داشت. امام خمینی در تبعید بود، اما طالقانی در تهران حضور داشت و میتوانست میان مسجد، محلات، بازار، دانشگاه، زندانیان آزادشده، روشنفکران دینی و گروههای سیاسی ارتباط برقرار کند. او از چهره‌های اصلی انقلاب و عضو شورای انقلاب بود؛ پس از ترور مرتضی مطهری نیز ریاست شورای انقلاب را بر عهده گرفت.

پس از پیروزی انقلاب نیز نقش او ادامه یافت. عضو و سپس رئیس شورای انقلاب شد؛ به نمایندگی تهران در مجلس خبرگان قانون اساسی انتخاب گردید؛ و نخستین امام جمعه تهران پس از انقلاب شد. نخستین نماز جمعه تهران به امامت او در ۵ مرداد ۱۳۵۸ در دانشگاه تهران برگزار شد و جمعیت زیادی در آن حضور یافت. او می‌کوشید نماز جمعه را به عرصه‌ای عمومی برای وحدت، آگاهی سیاسی و طرح مسائل جامعه بدل کند.

روحانیِ پیونددهنده دین و آزادی

طالقانی محبوب بود؟

محبوبیت طالقانی را نمیتوان تنها با مقام روحانی یا نقش انقلابی او توضیح داد. جذابیت اجتماعی او از ترکیب چند ویژگی پدید میآمد.

نخست، سابقه واقعیِ هزینه دادن: زندان، تبعید و مبارزه طولانی سبب شده بود که او در نظر مردم صرفاً سخنران یا سیاستمدار نباشد، بلکه فردی باشد که شخصاً هزینه مخالفت با استبداد را پرداخته است.

دوم، دینداری اجتماعی و عدالتخواه: تفسیر او از قرآن بر مسئولیت انسان، مبارزه با ستم، دفاع از محرومان، ارزش کار و نقد انباشت نابرابر ثروت تأکید داشت. این زبان برای کارگران، بازاریان، دانشجویان و جوانان مذهبیِ عدالتخواه قابل فهم و جذاب بود.

سوم، بیان ساده و ارتباط مستقیم: منبرها و جلسات او برای مخاطب غیرحوزوی نیز قابل استفاده بود. او مفاهیم دینی را از صورت صرفاً انتزاعی خارج میکرد و با مسائل روز جامعه — استبداد، فقر، وابستگی، آزادی — پیوند میداد. مسجد هدایت دقیقاً به همین علت به فضایی میان حوزه، دانشگاه و جامعه شهری بدل شد.

چهارم، گستردگی ارتباطات سیاسی: او با طیفی از نیروهای مذهبی، ملی، ملی ـ مذهبی و بخشی از نیروهای جوان انقلابی ارتباط داشت. همراهیاش با نهضت ملی نفت، نهضت مقاومت ملی، جبهه ملی دوم و نهضت آزادی، از افق سیاسی وسیعتر او نسبت به مرزبندیهای بسته جناحی حکایت میکند.

پنجم، روحیه میانجی‌گر و وحدت‌طلب: طالقانی در ماه‌های نخست پس از انقلاب می‌کوشید گروه‌ها و نیروهای متفاوت را به همکاری و پرهیز از خشونت و تفرقه دعوت کند. همین نقش پدرانه و میانجیگرانه، به‌ویژه در فضای ملتهب سال ۱۳۵۸، بر اعتبار او افزود.

ششم، استقلال رأی: با وجود همراهی با رهبری انقلاب، او در همه مسائل تابع مصلحت‌مندی‌های جریان‌های مسلط نبود. در ماه‌های پس از انقلاب با بعضی رهبران روحانی حکومت نوپا اختلاف نظر داشت؛ همین استقلال، برای گروهی از مردم و نیروهای سیاسی، او را چهره‌ای متمایز میکرد.

روحانیِ پیونددهنده دین و آزادی

جایگاه تاریخی و درگذشت

طالقانی را می‌توان نماینده گونه‌ای از روحانیت سیاسی دانست که می‌خواست میان اسلام، آزادی، عدالت اجتماعی، مشارکت مردم و مبارزه با استبداد جمع برقرار کند. او نه فقط به عنوان «روحانی انقلابی»، بلکه به عنوان مفسری اجتماعی از قرآن و شخصیتی رابط میان سنت دینی و جامعه جدید ایران اهمیت دارد.

درگذشت ناگهانی او در ۱۹ شهریور ۱۳۵۸، تنها چند ماه پس از پیروزی انقلاب، موجب شد فرصت تأثیرگذاری‌اش بر شکل‌گیری نهادهای جدید بسیار کوتاه باشد. بااین‌حال، جایگاه او همچنان محل توجه پژوهشگران است، زیرا زندگی‌اش از نمونه‌های برجسته پیوند میان تفسیر دینی، عدالتخواهی اجتماعی و مبارزه سیاسی در ایران سده بیستم به شمار میرود.

کد مطلب 6942907 طاهره تهرانی

  • سالروز درگذشت آیت‌الله طالقانی؛ نخستین امام جمعه تهران

  • طالقاني ؛ مجاهد دين و سياست

  • نخستین نماز جمعه انقلاب چگونه به مهم‌ترین تریبون جمهوری اسلامی بدل شد

  • مبارزه با استکبار؛ از دیروز تا امروز

  • آیت الله طالقانی در عین صفا و صمیمیت مردی در کمال اعتماد به نفس بود/تواضع سید در مقابل امام

  • تلگرام خبرگزاری زیر خبر
  • تلویزیون آن
  • سه توصیه مهم در فصل شیوع بیماری‌های تنفسی

  • ونس: اگر ترامپ بخواهد می‌توان با ایران به توافق رسید!

  • مرگ انبوه ماهی‌ها در زاینده‌رود؛محیطزیست پیگیر مسئولیت آب منطقه‌ای است

  • روحانیِ پیونددهنده دین و آزادی

  • نسخه جدید اجرای پزشک خانواده در فسا؛ سهم پرداختی بیمار نصف می‌شود

  • طرح‌های هوشمندسازی بخش کشاورزی و گردشگری در استان اردبیل حمایت می‌شود

  • رئیس دانشگاه تهران: برای مقابله با تحریم‌های علمی برنامه‌ریزی می‌کنیم

  • کاهش تردد در تنگه هرمز به کمترین سطح در ۱۰ روز گذشته

  • روزنامه‌های ورزشی پنج‌شنبه‌ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

  • سیلاب ۳۷۸ میلیارد تومان به بخش کشاورزی ساری خسارت زد

  • پیام رئیس سازمان بسیج در پی شهادت ماموستا محمد نزهتی

  • پدر شهید «سید بهرام ساداتی» در رودسر درگذشت

  • جزئیات تلفات آمریکایی‌ها در حمله ایران به پایگاه نظامی در اردن

  • ادعای ترامپ: جنگ با ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای پایان می‌یابد

  • واکنش رژیم جولانی به ورود نتانیاهو به خاک سوریه

  • کرج رکورددار بارش اخیر در البرز

  • نتانیاهو را بسیار ریز می‌بینیم؛ او کوچک‌تر از یک تهدید است

  • قطار گرمسار–مشهد در مسیر پیگیری؛ خط سوم تهران–گرمسار هم دنبال می‌شود

  • سیلو؛ روایت هالیوود از جنگ آینده با ایران

  • ادعای جدید وزیر امور خارجه آمریکا درباره ایران

  • روزنامه‌های ورزشی پنج‌شنبه‌ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

    روزنامه‌های ورزشی پنج‌شنبه‌ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

  • روزنامه‌های اقتصادی پنج‌شنبه‌ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

    روزنامه‌های اقتصادی پنج‌شنبه‌ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

  • روزنامه‌های صبح پنج‌شنبه‌ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

    روزنامه‌های صبح پنج‌شنبه‌ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

  • روزنامه‌های اقتصادی چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

    روزنامه‌های اقتصادی چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

  • روزنامه‌های ورزشی چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

    روزنامه‌های ورزشی چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

  • جراح بینی تهران
  • بلکا
  • جراح بینی در تهران
  • لوازم تحریر
  • خرید طلای آب شده
  • قیمت موکت
  • تور کربلا
  • استند تسلیت
  • مداحی اربعین
  • دوربین مداربسته
  • مرجع پاسخ معتبر پزشکان
  • فروش مواد شیمیایی
  • قیمت ایمپلنت
  • قطعات لباسشویی
  • آموزشگاه تیزهوشان
  • بلیط هواپیما
  • نمایندگی بوش در تهران
  • آموزشگاه زبان ملل
  • قیمت و خرید سمعک نامرئی
  • مهرینو
  • تهران تایمز
  • روزنامه آگاه