یک رابطه سالم مستلزم این نیست که زوجین تمام وقت‌شان را با هم بگذرانند، و همچنین به این معنی نیست که هر یک از آنها جدا از دیگری زندگی کند؛ دوستان، سرگرمی‌ها، علایق و زمان‌های ویژه می‌توانند بخش طبیعی زندگی زناشویی باشند، تا زمانی که به سهل‌انگاری یا شانه خالی کردن از مسئولیت‌ها تبدیل نشوند.