سفرهای که سکوت کرده و کودکانی که چشم از صفحه موبایل برنمیدارند، آرامآرام جای گفتوگو و خنده را در بسیاری از خانهها گرفتهاند؛ اما برای بازگرداندن صمیمیت خانوادگی، نه خانه بزرگ لازم است و نه اسباببازیهای گرانقیمت. چند بازی ساده و خلاقانه در همان آپارتمان کوچک میتواند گوشی را برای دقایقی کنار بزند، انرژی کودکان را تخلیه کند و دوباره اعضای خانواده را پای یک بازی مشترک بنشاند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، اگر سر سفره شام، بهجای گفتوگو فقط صدای ویدئوهای موبایل شنیده میشود و فرزندتان حاضر نیست حتی چند دقیقه گوشی را کنار بگذارد، شاید وقت آن رسیده که روش دیگری را امتحان کنید. برای نجات کودکان از دنیای دیجیتال نه خانه بزرگ میخواهید و نه اسباببازیهای گران؛ بازیهای ساده آپارتمانی میتوانند در همان ۱۵ دقیقه، گوشی را کنار بزنند، انرژی کودک را تخلیه کنند و صمیمیت گمشده را به خانه برگردانند.
بنابر روایت فارس، شام خوردن در سکوت، در حالی که چشم اعضای خانواده به صفحه تلفن همراه دوخته شده است، یکی از تلخترین تصاویر زندگی خانوادگی امروز به شمار میرود. برای شکستن این حصار و بازگرداندن شور و نشاط به فضای خانه، لازم نیست امکانات خاصی داشته باشید؛ کافی است جادوی بازیهای آپارتمانی را جدی بگیرید.
خانههای کوچک ۶۰ متری و خستگی والدینی که بیشتر روز را درگیر کار و تأمین هزینههای زندگی هستند، گاهی فرصت و انرژی چندانی برای دورهمی خانوادگی باقی نمیگذارد. با این حال، خانواده همچنان ظرفیت بالایی برای بازسازی صمیمیت دارد و بازی میتواند یکی از سادهترین راهها برای نزدیکتر کردن اعضای خانه به یکدیگر باشد.
چنانکه امام کاظم(ع) در روایتی راهگشا میفرمایند، شایسته است کودک در دوران خردسالی آزادی عمل داشته باشد و به بازی و جستوخیز بپردازد تا در بزرگسالی به انسانی بردبار و صبور تبدیل شود. در کنار این نگاه، روانشناسی امروز نیز بر اهمیت بازی تأکید دارد. لارنس کوهن در کتاب «بازیدرمانی» بازی را یکی از کوتاهترین مسیرها برای ورود به دنیای درونی کودک و کاهش و ترمیم تنشهای روانی او معرفی میکند.
بنابراین با چند اقدام ساده و عملی میتوان دوباره فضای خانه را از سکون و انزوا خارج کرد و نشاط را به روابط خانوادگی بازگرداند.
عبور از دنیای دیجیتال با بازیهای رقابتی و سریع
نوجوانی که به دریافت محرکهای سریع و مداوم از شبکههایی مانند اینستاگرام عادت کرده است، احتمالاً به یک بازی فکری آرام و طولانی علاقه چندانی نشان نمیدهد. در چنین شرایطی بهتر است از سرگرمیهایی استفاده شود که سرعت و هیجان بیشتری دارند؛ برای نمونه کارتهای سرعتی یا بازی «اسم و فامیل» با تعیین زمان ۱۰ ثانیهای.
این نوع رقابتها میتواند هیجان لازم را ایجاد کند و بهتدریج نوجوان را از فضای مجازی جدا کرده و برای مدتی توجه او را به جمع خانوادگی برگرداند.
تخلیه هیجان در خانه، بدون ایجاد سروصدا
کوچک بودن فضای آپارتمان شاید امکان دویدن و پریدن را محدود کند، اما به معنای از بین رفتن امکان تحرک نیست. کودکان برای تخلیه انرژی خود به حرکت و فعالیت بدنی نیاز دارند و میتوان این نیاز را با بازیهای کمصدا پاسخ داد.
برای مثال، چند نخ را میتوان در راهرو به شکل ضربدری قرار داد و از کودک خواست مانند یک مأمور، بدون برخورد با نخها از میان آنها عبور کند. حتی راه رفتن به شکل اسلوموشن یا انجام حرکات کششی ساده نیز میتواند به کاهش هیجان و تنش کودک کمک کند؛ بدون آنکه صدای بازی موجب ناراحتی همسایهها شود.
فرزندپروری افقی؛ راهکاری برای والدین خسته
شاید یکی از ملموسترین مشکلات والدین این باشد که پس از یک روز کاری طولانی، دیگر توان دویدن و بازی پرتحرک با فرزندشان را ندارند. اینجا است که میتوان از ایده «فرزندپروری افقی» استفاده کرد؛ یعنی حتی در حالت درازکش نیز با کودک همراه شد.
در بازی «بیمارستان» میتوانید نقش بیمار بیهوش را بازی کنید و کودک پزشک باشد. یا روی شکم دراز بکشید و از فرزندتان بخواهید با انگشت روی کمر شما نقاشی بکشد و شما شکل آن را حدس بزنید.
در چنین بازیهایی والد فرصت استراحت پیدا میکند، اما کودک همچنان احساس میکند که توجه و حضور کامل پدر یا مادر را در اختیار دارد.
فرمان بازی را به نوجوان بسپارید و داستان بسازید
در خانوادههایی که کودکان در سنین مختلف حضور دارند، نباید نوجوان را صرفاً در جایگاه مراقب کودک کوچکتر قرار داد. بهتر است گاهی مسئولیت هدایت بازی را به او بسپارید.
مثلاً هنگام ساختن برج با وسایل ساده موجود در خانه، نوجوان میتواند مسئول طراحی و برنامهریزی باشد و کودک کوچکتر وظیفه اجرای نقشه را بر عهده بگیرد. این روش علاوه بر ایجاد همکاری میان فرزندان، حس مسئولیت و رهبری را نیز در نوجوان تقویت میکند.
برای سرگرمی خانوادگی هم لازم نیست هزینه زیادی پرداخت کنید. بازی کلامی «خوشبختانه و متأسفانه» یکی از نمونههای سادهای است که میتواند اعضای خانواده را در ساختن یک داستان مشترک شریک کند. هر نفر با تغییر مسیر داستان و افزودن یک جمله، ماجرا را ادامه میدهد و همین روند میتواند لحظاتی پر از خنده و شادی برای خانواده رقم بزند.
خانه، امنترین مکان برای تمرین شکست خوردن
والدین نباید تصور کنند که همیشه برنده شدن کودک بهترین راه برای حفظ روحیه اوست. کودک باید شکست را نیز تجربه کند و یاد بگیرد چگونه در برابر ناکامی واکنش مناسبی نشان دهد. خانه میتواند امنترین محیط برای تمرین این مهارت باشد.
برای این منظور، میتوان بازیهای گروهی طراحی کرد و والد و کودک را در یک تیم قرار داد. والدین نیز بهتر است گاهی شکست را بپذیرند و با آرامش و حتی خنده، از عملکرد خوب فرزندشان تعریف کنند.
کودک بسیاری از رفتارهای اجتماعی را از طریق مشاهده میآموزد. وقتی میبیند والدش چگونه یک شکست را باوقار و بدون عصبانیت میپذیرد، همین رفتار را در موقعیتهای دیگر الگوبرداری خواهد کرد.
از همین امشب شروع کنید؛ فقط ۱۵ دقیقه بدون گوشی
برای ایجاد تغییر در فضای خانواده، لازم نیست برنامهای پیچیده یا زمان زیادی در نظر بگیرید. میتوانید از یک قانون ساده شروع کنید:
موبایل را سر میز غذا نبرید.
در کنار این تصمیم، روزانه فقط ۱۵ دقیقه زمان ویژه برای فرزندتان اختصاص دهید؛ زمانی که در آن خبری از نصیحت و آموزش مستقیم نباشد و انتخاب بازی را به خود کودک بسپارید.
همین زمان کوتاه میتواند به فرصتی برای گفتوگو، خنده و نزدیکتر شدن اعضای خانواده تبدیل شود. گاهی برای بازگرداندن طراوت به خانه، به جای خرید یک وسیله گرانقیمت یا وضع قوانین سختگیرانه، کافی است گوشی را کنار بگذاریم و اجازه دهیم بازی، دوباره اعضای خانواده را به یکدیگر نزدیک کند.
کد مطلب 2273853
-
بچهها را از «سیاهچاله موبایل» بیرون بکشید؛ راز ۱۵ دقیقهای که دوباره خانه را زنده میکند
-
صدای محرومان در حکومت علوی؛ علی(ع) چرا بر رسیدگی به فرودستان تأکید داشت؟
-
سهروردی از چه کسانی حکمت آموخت؟ راز تبار پنهان حکمت اشراق از ایران باستان تا یونان
-
عیبهای همسر را بزرگ نکنید؛ زندگی مشترک با پذیرش و اصلاح پایدار میماند
-
دعاهای دفع بلا در روایات؛ از اذکار صبحگاهی تا توصیههای اهلبیت(ع)