- خبرفوری
- سیاسی
- بین الملل
چرا همه از کییر استارمر متنفر شدند؟ | مخالفت با جنگ ایران کار دست نخستوزیر داد!
کییر استارمر نخستوزیر بریتانیا، تنها کمتر از دو سال پس از ورود به خیابان داونینگ، با موجی از نارضایتی عمومی، انتقادهای شدید درون حزب کارگر و سقوط محبوبیت روبهرو شده است.
کپی شد کدخبر: 3214471 ت ت 
به گزارش خبرفوری، گزارش تازه گاردین تلاش میکند توضیح دهد چگونه سیاستمداری که قرار بود ثبات و اعتماد را به سیاست بریتانیا بازگرداند، به یکی از منفورترین نخستوزیران سالهای اخیر تبدیل شد.
به گفته آدیتیا چاکرابورتی، ستوننویس گاردین، استارمر از همان آغاز نخستوزیری با مشکلی اساسی روبهرو بود: او نتوانست تصویری روشن از اهداف و ارزشهای خود ارائه دهد. بسیاری از رأیدهندگان احساس میکنند او بیش از حد محتاط، بیش از اندازه تکنوکرات و فاقد شور و الهام سیاسی است. او در سخنرانیهایش اغلب وعده «تغییر» میدهد، اما این تغییر برای مردم ملموس نیست.
بحران زمانی تشدید شد که حزب کارگر در انتخابات محلی اخیر یکی از بدترین نتایج تاریخ خود را تجربه کرد. رأیدهندگان در بسیاری از مناطق سنتی کارگر به احزاب دیگر، از جمله حزب راستگرای اصلاحات، روی آوردند. این شکست باعث شد دهها نماینده حزب کارگر آشکارا خواستار کنارهگیری استارمر شوند.
بیشتر بخوانید:
مارکو روبیو «سرخوش»ترین عضو کابینه ترامپ | چرا روبیو اینقدر خوشحال است؟
مراقب مرگ ناگهانی ولادیمیر پوتین باشید! | دعا کنید پوتین سلامت باشد
منتقدان میگویند نخستوزیر در موضوعات کلیدی مانند مهاجرت، هزینههای زندگی، خدمات عمومی و مالیات، مواضعی مبهم و گاه متناقض اتخاذ کرده است. او برای جذب رأیدهندگان محافظهکار، برخی شعارهای سختگیرانه درباره مهاجرت را مطرح کرد؛ اقدامی که بخشی از حامیان سنتی حزب کارگر را ناامید کرد. در مقابل، رأیدهندگان میانهرو نیز هنوز او را سیاستمداری جذاب و قابل اعتماد نمیدانند.
یکی دیگر از مشکلات استارمر، فقدان ارتباط عاطفی با افکار عمومی است. برخلاف رهبرانی که توانایی برانگیختن احساس امید یا هیجان را دارند، او بیشتر شبیه یک وکیل دقیق و محتاط دیده میشود تا یک رهبر کاریزماتیک. همین ویژگی باعث شده حتی در زمان دفاع از عملکرد خود نیز نتواند اعتماد از دسترفته را بازسازی کند.
درون حزب کارگر نیز شکافها عمیقتر شده است. برخی اعضا معتقدند او بیش از حد به راست متمایل شده و آرمانهای سنتی حزب را کنار گذاشته است. گروهی دیگر بر این باورند که او در اجرای اصلاحات اقتصادی و اجتماعی بیش از اندازه کند عمل کرده و نتوانسته تفاوتی محسوس با دولتهای پیشین ایجاد کند.
یکی دیگر از دلایل افول او مخالفت آشکار با ورود به جنگ ایران است، همین یک مورد لابیهای آمریکایی را در این حوزه فعال کرده و سعی داشتهاند شعفهای احتمالی او را بزرگنمایی کنند.
پادکست گاردین همچنین این پرسش را مطرح میکند که آیا استارمر ممکن است آخرین نخستوزیر واقعی در نظام سنتی دوحزبی بریتانیا باشد. افزایش محبوبیت احزاب کوچکتر، از سبزها گرفته تا اصلاحات، نشان میدهد ساختار سیاسی کشور در حال تغییر است و دیگر هیچ حزب بزرگی نمیتواند به وفاداری دائمی رأیدهندگان تکیه کند.
منبع: دیروزبان 
جنگ آمریکا و ایران کیر استارمر کپی شد با دوستان خود به اشتراک بگذارید: